Het violette uurIn Het violette uur wordt de lezer getroffen door de rijkdom aan beelden en de onstuimige muzikaliteit van de pozie van Pieter Boskma. De toon in deze bundel, misschien wel Boskma's persoonlijkste, is soms direct en confronterend, soms ingetogen en ontroerend, soms gaat het er exuberant en wonderlijk aan toe. Het zoeken naar de balans tussen melancholie en extase, het eigentijdse en het eeuwige, de liefde en de dood, levert een louterende reis door

which invent a canny language for a "weird

Zijn focus ligt echter niet bij de hogere macht

Now side by side with Desnos's French

Hij schreef

poetry is her weapon – "these migrant poems from all languages

Ex Daemon is de apocriefe neerslag van het onwettig verhoor van de enige nog levende getuige van De Situatie

and erasure

Dode vrienden worden uitgeleide gedaan

Wat rest Naäma en Noach nog nu hun opdracht ten einde is en ze hun kinderen veilig aan land hebben gebracht

The translator

now called ‘G’

The volume concludes on the other side of the mirror with 'Face of Rhythm